ตอนนี้ก็เดือนกุมภาพันธ์แล้ว...

ใกล้แล้วสินะ ...วันที่จะได้ไปค่ายอีกครั้งในฐานะกรรมการ

จนถึงตอนนี้ ก็เหลือเวลาอีกไม่นาน ก่อนที่ค่ายจะเริ่มขึ้น

... ไม่สิ "ค่ายน่ะ เริ่มขึ้นตั้งนานแล้ว".....  ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?

ตั้งแต่หลังจากที่เราได้ไปค่ายในฐานะน้องค่ายใหม่

ได้รับสืบทอดให้เป็นชาวค่าย 41

ทำงานอาสาฯร่วมกับเพื่อนๆที่มีความคิดและอุดมการณ์เดียวกัน

รับตำแหน่งกรรมการค่ายด้วยความตื่นเต้นยินดี ด้วยใจและกายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น และความหวัง

ความหวังที่จะได้เป็นผู้สร้างค่ายที่เราได้รับความประทับใจร่วมกัน

แม้งานนั้นจะยาก  บางครั้งก็ลำบาก  จนทำให้หลายครั้งก็ท้อใจ และเกือบจะถอนใจ

แต่เราก็ช่วยกัน แชร์ความรู้สึกต่อกันและกัน แบ่งปัน รอยยิ้ม .. เสียงหัวเราะ..แม้กระทั่ง น้ำตา

"ค่ายอาสาัพัฒนา" ที่พวกเรารักและผูกพันก็เริ่มมาตั้งนานแล้ว

ไม่รู้ว่า ในค่ายที่เราเห็นคือค่ายที่สมบูรณ์จริงๆแล้วหรือยัง

ไม่รู้ว่า "บรรยากาศค่ายอาสาฯ" ที่เค้าว่าหายไป คืออะไรเหมือนกัน

ไม่รู้ว่า ความสุขที่เราได้รับตอนยังเป็นค่ายใหม่จะเท่ากับที่พี่ๆกรรมการปีที่แล้วต้องการรึเปล่า

ยังไม่รู้อะไรอีกมากมาย แต่เราก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด

แต่ที่สิ่งที่เราพอจะทำได้ตอนนี้คือ

ทำค่าย ให้เป็นค่ายที่เราอยากให้มันเป็น

ทำค่าย ให้มีบรรยากาศที่ดีที่สุด เท่าที่เราทำได้

ทำค่าย ให้น้องๆที่มาใหม่ได้รู้สึกว่า คุ้มค่าที่ได้มาอยู่ด้วยกันนานเกือบ 1 เดือน

ใกล้แล้วที่เราจะได้ทำสิ่งที่เราเตรียมการมาให้เป็นจริง

แม้จะเตรียมบกพร่องไปบ้าง ก็ไม่เป็นไร เพราะนั่นทำให้เราได้เรียนรู้ไม่ใช่หรือ?

ไม่มีใครที่สมบูรณ์แบบมาตั้งแต่ต้น ต้องล้มลุกคลุกคลานเจ็บตัวกันมาก่อนทั้งนั้นจริงมั้ย?

อย่าเพิ่งเบื่อ อย่าเพิ่งท้อใจ

ถึงจะเจอปัญหา เราก็ยังอยู่ด้วยกัน

ถึงแม้บางคนอาจจะไม่ได้ไปอยู่ด้วยกันตลอดที่ค่ายฯแห่งนั้น

แต่ความรู้สึกดีๆ ที่ได้มีร่วมกัน ก็เพียงพอที่จะทำให้คนที่เหลือเดินหน้าต่อไปอย่างเปี่ยมไปด้วยพลังไม่ใช่หรือ

ขอบคุณ เพื่อนๆ ที่อยู่ด้วยกัน ช่วยเหลือกัน

ขอบคุณ พี่ๆ ที่คอยแนะนำและคอยเป็นกำลังใจ

ขอบคุณ อาจารย์ทุกท่าน ที่ให้คติดีๆ ให้ข้อแนะำนำให้เราได้คิด

...และ ขอบคุณค่ายอาสาฯ ที่ทำให้ทุกสิ่งที่ได้กล่าวมาทั้งหมด เกิดขึ้นมา...

ต่อ SI2 ค่าย 41 เลขาฯค่าย42