เสียใจจัง ที่ไม่ได้เขียนอนุทินเล่มจริง
งั้นขอมาเขียนอนุทินออนไลน์ละกัน ^^
การได้มาค่ายอาสาเป็นสิ่งที่ฝันเอาไว้นานแล้ว และไม่คิดจริงจังว่าจะได้มา
ต้องขอพ่อแม่แทบตายกว่าท่านจะยอม ก็มันตั้ง17วันนี่โน๊ะ
ยอมรับว่าก่อนมาค่ายก็ถอดใจเหมือนกัน เพราะมันนานเหลือเกิน
และอีกอย่าง ก็ยังไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไรบ้าง
แต่เพราะสัญญาที่ให้ไว้กับใครคนหนึ่งทำให้เราต้องมา
มาด้วยกัน... เดินไปด้วยกัน... ผ่านไปด้วยกัน...
เมื่อได้มาก็ไม่ผิดหวังจริงๆ
ที่ค่าย... มีอะไรที่สังคมข้างนอกหาได้ยาก
ที่ค่าย... มีมิตรภาพที่จริงใจ
ที่ค่าย... เราไม่ต้องมีเกราะป้องกันตัวเอง
ที่ค่าย... เราไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาทำร้าย
ที่ค่าย... เราทุกคนมีอุดมการณ์เดียวกัน
ที่ค่าย... เราได้ฝึกตัวเองให้มีคุณค่ามากขึ้น
ที่ค่าย... เราได้สุข ทุกข์ร่วมกัน
ที่ค่าย... แม้ลำบากแต่ก็เป็นสุข
--------------------------------------------------------------------------
ชอบตอนทำโครงงานทุกวินาทีเลย
มีที่ไหนนะ เขาจะทำงานไปหัวเราะไป ร้องเพลงไป มีรอยยิ้มให้กันทั้งวัน
สงสัยจะมีแต่ที่ "ค่ายอาสาพัฒนา" เท่านั้นหล่ะมั้ง
---------------------------------------------------------------------------
รู้สึกดีใจมากกกก ที่โรงเรียนเสร็จ
**ชอบตอนขนหินมากที่สุดเล
แม้จะชุลมุนวุ่นวายที่สุด
แต่เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดเช่นกัน
เพราะทุกคนร่วมมือร่วมใจกันทำ ^^
---------------------------------------------------------------------------
ขอบคุณทุกๆคนจริงๆนะคะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง...
ขอบคุณพี่ๆกรรมการที่ทำค่ายดีๆแบบนี้
ขอบคุณพี่ค่ายที่ยังคงกลับมาถ่ายทอดความเป็นอาสาให้กับน้องใหม่อย่างพวกเรา
ขอบคุณเพื่อนๆที่มีมิตรภาพที่ดีให้กันเสมอมา
ที่สำคัญ... ขอบคุณ "เธอ" ที่ก้าวเดินมาด้วยกันเสมอ ^^
ณ ตอนนี้ ต้องบอกว่า "รักอาสา" มากจริงๆ
แม้ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร
แม้ไม่รู้ว่าเวลาเปลี่ยน...ใจเราจะเปลี่ยนตามหรือเปล่า
ค่ายหน้าถ้ามีโอกาสไป ก็ยังจะไป
อยากกลับไปเจอหน้าเืพื่อนๆ พี่ๆ
อยากกลับไปเจอความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้กัน
อยากกลับไปในฐานะที่ต่างจากเดิม
อยากกลับไปมองในมุมมองที่ต่างออกไป
อยากลองทำอะไรที่ท้าทายตัวเอง
อยากได้มองดูอาสาในมุมมองของพี่ๆบ้าง
อยากจะรับความรู้สึกที่พี่ๆได้จากค่ายบ้าง
อยากได้ลองเหนื่อยแบบพี่ๆกรรมการดู
อยากรู้ว่าเหนื่อยแล้วจะยังสุขใจเหมือนค่ายใหม่มั้ย
อยากจะรู้ว่าสุดท้าย จะ"รัก"ค่ายอาสาตลอดไปมั้ย