บางทีก็คงเป็นการยากที่จะพยายามทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเอง

บางทีการมีหลายบทบาทในเวลาเดียวกัน ก็ทำให้เราไขว้เขว

บางทีการกระทำอาจจะไม่เพียงพอ อาจจะต้องอาศัยการแสดงออกด้วย

บางทีมันก็คงจริงที่ว่า ไม่มีใครบนโลกที่จะเข้าใจตัวเรา นอกจากตัวเราเอง

และบางทีสิ่งที่เราคิดว่าเราเข้าใจ เราอาจจะไม่เคยเข้าใจเลยก็ได้

บางทีอะไรๆก็หาเส้นแบ่งยากซะเหลือเกิน อะไรคือเส้นคั่นระหว่างความถูกต้องกับความผิด

บางทีการทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วได้ผลลัพธ์ที่อาจจะผิด ก็คือการทำสิ่งที่ผิด

แต่การทำสิ่งที่ผิดเพื่อผลลัพธ์ที่อาจจะออกมาถูกต้องล่ะ นั่นก็คือสิ่งที่ผิดอยู่ดีไม่ใช่หรือ

แล้วอะไรล่ะเป็นเกณฑ์ว่าอะไรผิด อะไรถูก

หรือความจริงแล้วความผิด ความถูกไม่มีอยู่จริง ขึ้นกับว่ามองจากมุมมองไหน

หรือถ้าพูดให้ชัดเจนก็คือ มองจากมุมใคร

แต่ทุกคนก็มีเหตุผล

และก็แน่นอนว่า เหตุผลของทุกคนมีความสำคัญ

และสุดท้ายก็ต้องมีอะไรซักอย่างที่เป็นเหตุผลที่สำคัญที่สุด

แล้วอะไรที่จะเป็นตัวตัดสินล่ะว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

แล้วมันก็วนกลับมาเป็นคำถามคล้ายๆเดิมอีกครั้ง

หรือบางทีเราก็อาจจะแค่ไม่เข้าใจ

บางทีเราก็แค่อาจจะต้องการให้คนอื่นมายอมรับเหตุผลและมุมมองของเรา

ซึ่งบางทีเหตุผลนั้นมันอาจจะไร้เหตุผล

และเราก็ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองต้องการแค่นั้น

หรือจริงๆแล้วบางที เราก็คงผิดจริงๆ

แต่หาเรื่องไม่ยอมรับว่าตัวเองผิดเท่านั้นแหละ

วันนี้ยังมีคำถามมากมายที่ยังสงสัย
แต่เรื่องบางเรื่อง บางทีก็ไม่จำเป็นต้องเข้าใจใช่มั้ย?
แค่ยอมรับและปรับตัวให้เข้ากับมันได้ก็พอ